ارشان و آرتان خان جان هدیه های آسمونی

اينبار سوار موتور شارژی ماهان (پسر خاله بهناز) در تبريز ...

ارشان که يکسالش شده، خيلی کنجکاوه. به همه چيز کار داره حتی جای سيب زمينی و پياز. پوست پیازها را میگیره و رو زمین می ریزه. به همین دلیل مامان فریبا همه چیزا رو تو نایلون می گذاره. ...

...

...

...

آقا جون (پدربزرگ مادریم) یکی از مردان خوب خدا تو اين دنیا بود.   پدری مهربان و فداکار، انسانی شریف و درستکار بود.  از ظلم و بی عدالتی بيزار بود. همواره سعی می کرد تا حد امکان به ديگران کمک کنه و از بار مشکلات ديگران کم کنه. حيف که سالهای آخر عمرش دست به گريبان بیماری اش (سکته مغزی) بود. چه خوب که آقا جون تولد ارشان را ديد و متوجه شد.  آقا جون ارشان را داداشی صدا می کرد و به مامان فریبا می گفت که ارشان هديه زيبای خداست که نزد ما امانته. همش می گفت مواظب اين هديه الهی باشید. افسوس که اجل فرصت نداد تا بزرگ شدنش را ببيند.  زمانی که ساکن تبریز بودیم. قرار بود آخر هفته پیش عزیز و آقا جون بریم...

...